ม้าพันธุ์เธอร์รัพเบรต

 ม้าพันธุ์เธอร์รัพเบรต

ม้าพันธุ์เธอร์รัพเบรตหรือที่นิยมเรียกว่า TB เนื่องการอนุโลมให้เรียกตามสากล ม้าเธอร์รัพเบรตเป็นม้าที่มีผลจากการผสมกันของม้าพื้นเมืองของทางตะวันตกเพื่อที่จะพัฒนาร่วมพัฒนาสายพันธุ์อื่น แต่หากดูจากโครงสร้างแล้วจะเห็นได้ว่า ม้า TB เป็น ผลผลิตของม้าเลือดร้อนหรือม้าอาหรับ ผสมกับม้าเลือดเย็นแถวๆอังกฤษ ซึ่งเป็นม้าที่ขนาดใหญ่ส่วนสูง 180+ ซม. ดังนั้นม้า TB จึงมีรูปร่างเพรียวสูงใหญ่แต่มีขาเรียวเล็ก ซึ่งนิยมนำมาทำเป็นม้าแข่ง  สีที่พบเห็นส่วนใหญ่จะเป็นสี ดำ น้ำตาล เทา ขาว และสีเขียวขี้ม้า  ม้าสายพันธุ์นี้ในช่วงแรกเป็นที่นิยมมากของทางฝั่งยุโรป เพราะหลังสงครามโลกชาวตะวันตกชอบเล่นกีฬาการแข่งม้ามากรวมถึงการเล่นพนันด้วย ซึ่งเห็นได้ว่าม้าพันธุ์นี้มีต้นสายมาจากม้าพื้นเมืองที่เอาไว้ใช้งานในสวน ในฟาร์ม และได้นำพ่อม้าพันธุ์คุณภาพมาจากอาหรับเพื่อเสริมความเร็วและลดขนาดหนาๆของม้าพื้นเมืองให้บางลงจนเหมาะกับการแข่งการพัฒนาสายพันธุ์ เชื่อกันว่าในระยะแรกหรือประมาณ คริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ได้มีการนำม้าอาหรับไปผสมไขว้กับแม่พันธุ์พื้นเมืองที่เกาะอังกฤษ โดยสามารถตรวจสอบย้อนหลังได้ว่ามีการพัฒนามาจากพ่อม้าสามตัวที่นำเข้ามากับ แม่ม้า ประมาณ 76 ตัว ที่เป็นสายอาหรับหรือ บาร์บของสเปน หลังจากนั้นจึงแพร่พันธุ์ไปทั่วโลก โดยใน ค.ศ. 1730 ได้มีการนำเข้าไปยังอเมริกาเหนือ ใน ค.ศ. 1814 ถูกนำเข้าไปในออสเตรเลีย และนำเข้าไปยังยุโรปและญี่ปุ่นในประมาณ คริสศตวรรษที่ 18 โดยปัจจุบันมีม้า Tb ในอเมริกาแห่งเดียวถึง หนึ่งล้านสามแสนตัว และลูกม้าที่ขึ้นทะเบียนอีกปีละประมาณ 120,000 ตัว

ลักษณะเด่นของม้าเธอร์รัพเบรต

มีขนาดตัวที่สูงขาเล็ก ขนาดตัวยาวแต่ดูหนาเรียว  มีนิสัยเหมือนม้าเลือดร้อน  สูงประมาณ 155-170

ม้าสายพันธุ์อาราเบียน

ม้าสายพันธุ์อาราเบียน

ม้าสายพันธุ์อาราเบียน หรือ ม้าอาหรับ  ฉายา ผู้ดื่มด่ำสายลม เป็นม้าที่มีถิ่นกำเนิดมาจาก ทวีปเอเชีย โดยสายพันธุ์ยังเป็นข้อถกเถียงกันอยู่บ้างส่วนก็ว่ามีสายพันธุ์แรกเริ่มมาจากม้าสายพันธุ์ Barb หรือ Andalusian ของสเปนถูกนำมาทางเรือมาตั้งแต่โบราณ หนังจากมาขึ้นบกที่อินเดียและจีนก็ได้นำมาผสมกับม้าพื้นเมืองรวมไปถึงม้าในเขตอาราเบีย ในแถบทะเลทราย จนได้ม้าขนาดกลางที่มีความอดทน ส่วนความเชื่ออีกสายเชื่อว่าเป็นม้าประจำพื้นเมืองอยู่แล้วซึ่งชนเผ่าเบดูอินซึ่งเป็นเผ่าโบราณของอาหรับได้เพาะเลี้ยงไว้ ชนเผ่านี้มีความเชื่อว่า ม้าสายพันธุ์อาราเบียนเป็นม้าที่พระเจ้าประทานมาให้ ดังนั้นการเลี้ยงดูม้าจะประคบประหงมมาก และจะไม่ผสมม้าข้ามสายพันธุ์เป็นอันขาด    จุดเด่นของม้าอาหรับเกินขึ้นในสงครามมองโกกับอัศวินตะวันตกที่ชอบใช้ม้าตัวใหญ่ติดเกราะหนาๆ แต่ออกรบทีไรก็แพ้ให้ทหารม้าของเจงกิสข่านที่ใช้ม้าที่เร็ววิ่งเข้าหาข้าศึกทำให้ข้าศึกตั้งตัวไม่ทันเวลาถอยก็ทำได้อย่างรวดเร็วจนฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถตามได้  ต่อมาม้าอาราเบียนเลยตกเป็นที่นิยมและนำไปผสมกับม้าสายพันธ์อื่นจนเกิดเป็นม้าหลายสายพันธุ์

ลักษณะเด่นของม้าอาราเบียน

มีหน้าแหลมคล้ายจิ้งจก จมูกเชิดงอนขึ้น และมีคางเป็นสันกลมสังเกตได้

โคนหางจะยกขึ้นเวลาวิ่งเนื่องจากมีกระดูกโคนหางน้อยกว่าสายอื่น 2 ชิ้น

จังหวะวิ่งมีจังหวะที่ขาลอยจากพื้นพร้อมกันทั้งสี่ขา มีส่วนสูงประมาณ 153-156 ซม.

ลำคอเรียวโค้งยาวเป็นรูปคอหงส์ แต่ลักษณะนี้ไม่เน้นมากนัก เนื่องจากมีผู้เชี่ยวชาญบางท่านบอกว่าเป็นลักษณะของลำคอที่มาจากม้าพันธุ์ เธอร์รัพเบรต